Siegfriedline / Westwall website

Westwall-Bunker Düppenweiler

Dieffler Straße 66701 
Beckingen Saarland
Willi Muhm
Telefoon 06832-650 / 06832-800277

Groepsonderkomen met een bunker voor een machinegeweer. De bunker is eigendom van de Kultur- und Heimatvereins Düppenweiler. In mei 1938 gaf Hitler het bevel om de verdedigingslinie in het westen te versterken. Door de gespannen situatie met Tsjeechoslowakije, de 'Sudetencrisis', moest de verdedigingslinie in het westen versterkt worden binnen het raamwerk van het Limes programma. Hierdoor moesten 1800 gevechtsbunkers en 10000 bunkers, voor andere doelen, gebouwd worden langs de westgrenzen van het rijk. 

De bouwplanning en uitvoering van de standaardbunkertypen waren te gecompliceerd voor een snelle massaproductie, de productie van pantserplaten en overige gepantserde delen liep niet synchroon met de planning. Tactisch besloot men ook dat de bunker alleen voor bescherming gedurende beschietingen of bombardementen gebruikt moesten worden en dat het daadwerkelijke gevecht in de stellingen bij de bunker gevoerd werd.

Na vele wijzigingen in de conceptfase werden uiteindelijk in de zomer van 1938 de 'regelbauten' 10, 10a en 11 ontworpen en geaccepteerd voor de massaproductie. Dit type bunkers, geschikt voor één of twee infanteriegroepen plus een eventuele gevechtsruimte voor een machinegeweer is massaal gebouwd in de Westwall. Tot juni 1940 heeft men 17.800 constructies gebouwd in de Westwall waarvan de regelbauten 10, 10a en 11 het leeuwendeel uitmaken.

Afhankelijk van de uitvoering door de verschillende 'Bauleitung' en Festungspionierstäbe' zijn er verschillen te vinden in de bouwwerken. De daadwerkelijke bouw werd uitgevoerd door Organisation Todt die deze opdrachten weer naar onderaannemers  delegeerde.

Van het type 'Regelbau 10a', groepsonderkomen voor 14 man werden in totaal 1536 exemplaren gebouwd. In het Saarland zijn nog maar 35 exemplaren bewaard gebleven ! Het onderkomen 10a beschikt niet over een gevechtsruimte voor een machinegeweer en de beide ingangsdeuren zijn naar binnen toe verplaatst waar de hoogte van de gang 1.90m bedraagt. De toegangsdeur  hebben een hoogte van 1.10m en worden gedekt door schietgat voor een geweer van het type 57P8.

Deze uitvoering van een ingang wordt door Hitlers propaganda machine aan Hitler's ervaringen uit de eerste wereldoorlog opgedragen. De 'Melder' moet als hij bij een opstelling aankomt onder vijandelijk vuur direct een veilig heenkomen kunnen vinden. Door de uitvoering van de ingang op deze wijze heeft men geen nooduitgang geplaatst.Een volledige verandering betreft de uitvoering van de flankerende machinegeweer bunker, inplaats van één heeft deze twee schietgaten, de muurdikte heeft men onveranderd gelaten. Het schietgat is uitgerust met een ijzeren plaat aan de voor en achterzijde om splinterwerking tegen te gaan. In vredestijd werden de schietgaten afgesloten met lichtmetalen platen die voorzien waren van luchtsleuven. In tijden van oorlog werden zandzakken gebruikt om de schietgaten te versterken. In de machinegeweer bunkers werd het Schartenlafette 08 op de betonnen plaat geschroefd. Dit type affuit kon met één type frame (Gewehrträger) 4 verschillende machinegeweren in het affuit vergrendelen. 

De gevechtsruimte is door drie betonnen muren voorzien van een bescherming tegen splinterwerking. De organieke buitendeur van hout werd niet geplaatst.

De verbinding tussen onderkomen en gevechtsruimte werd door middel van een buis, waar een verbindingskabel doorheen liep, verzekerd. De uitvoering van de bunker is in sterkte B, muren en plafond van 1.50m, vanaf december 1938 werd B-neu uitgevoerd, deze gad een versterking van 2m betondikte. De hoger uitgevoerde gevechtsbunker heeft een muurdikte van 1m en een plafond van 0.8m.

Om de in de gevechtsbunker te kunnen komen moest men de bunker verlaten en via de buitenzijde bij de ingang van deze flankerende opstelling komen. Dit is een groot nadeel wat door loopgraven en andere beschermingsmaatregelen kunstmatig verholpen werd. Alle ingangen konden door flankerend aangebrachte schietgaten en opstellingen onder vuur genomen worden.

De luchttoevoer werd verzorgt door een Heeres - Einheits- Schutzlüfter met 2,4 en 1,2 m verse lucht per minuut. De manschappen onderkomens werden beschermd door gasdichte pantserdeuren met een dikte van 30mm.

De verwarming werd verzorgd door een 'Gas- und Druckfeste Ofen Typ WT80'  van de Firma Haas. De kachel kon 7 dagen werken zonder her-bevoorrading. 

De bunker met de WH Nummer (Wehrmachts-Hausnummer) 833 was onderdeel van de 2.Linie van de Westwall, de zegeheten Hilgenbachstellung. De 5 bunkers in het dorp die in het dorp gebouwd werden zijn allen bewaard gebleven en in privé bezit.